Ze źródeł encyklopedycznych wynika, że "tożsamość narodowa" to poczucie odrębności wobec innych narodów, kształtowane przez czynniki narodotwórcze takie, jak: symbole narodowe, język, świadomość pochodzenia, historia narodu, więzy krwi, stosunek do dziedzictwa kulturowego, kultura, terytorium oraz charakter narodowy.
Francuzi chętnie podjęli zaproponowaną im przez rząd dyskusję, której celem jest określenie obecnie tożsamości narodowej, ponieważ sami przyznają, że Francja na przestrzeni ostatnich lat straciła swoje oblicze narodowe.
Na rozpoczęcie dyskusji wpłynęło wiele czynników. W dużej mierze przyczynił się kryzys ekonomiczny, wysokie bezrobocie a przede wszystkim niekończący się napływ emigrantów.
Francja należy do tych krajów europejskich, które przyjmują najwięcej emigrantów. A jeśli emigracja to różne religie, kultury i nawyki, których trudno nie zauważyć w laickiej Francji.
Ponadto Francja uważa się za kraj bardzo tolerancyjny, co spowodowało, że imigracja przyczyniła się i dalej ma duży wpływ na zmianę jej oblicza. Zacierają się coraz bardziej niektóre elementy świadczące o tożsamości narodu. Francja najbardziej traci swój charakter narodowy.
Francuzi, którzy żyją w państwie wielonarodowym chętnie podjęli dyskusję nad określeniem ich tożsamości i nie uważają tej polemiki za temat tabu. Przeciwnie, debata nad określeniem francuskiej tożsamości narodowej wzbudza w nich poczucie dumy narodowej, co uderza bezpośrednio w imigrantów, którzy bezustannie od dwóch wieków napływają do Francji z całego świata.
Mimo pogłębiających się problemów ekonomicznych i stałego wzrostu bezrobocia, Francja przyjmuje każdego roku 200 tys. imigrantów. Jedni utożsamiają się z nową ojczyzną i narodem francuskim dosyć szybko, inni zachowują tożsamość kraju, z którego przybyli.
Od lat do Francji emigrują Polacy i Włosi. Te narodowości bardzo szybko odnajdują się w nowym kraju. Swoją tożsamość narodową eksponują w sposób dyskretny i nienarzucający się. Polacy tworzący dosyć liczną Polonię we Francji skupiają się głównie wokół polskich misji katolickich i w środowiskach polonijnych. Obchodzą swoje święta narodowe nie uwydatniając swojego pochodzenia, religii czy patriotyzmu. Zachowują swoje oblicze narodowe, którego nie narzucają społeczeństwu francuskiemu. W zasadzie trudno jest odróżnić Polaka od Francuza. Jednym słowem np. Polacy nie zmieniają oblicza Francji.
Inne narody wykorzystują laickość i tolerancję Francji obnosząc się spontanicznie lub celowo z symbolami wyznawanej religii. Tak jest w przypadku islamistów, których napierająca fala doprowadza powoli do islamizacji tego kraju.
Dlatego debata dotycząca wartości i tożsamości narodowej miała na celu sprecyzowanie przez naród francuski hasła, "Co znaczy być Francuzem" żyjąc, na co dzień w państwie, które nie jest już państwem jednonarodowym, w obliczu narastających konfliktów narodowościowych i zwiększającej się przestępczości we Francji.
Muzułmanie już zareagowali na debatę wypowiadając się, że to oni stali się "celem" akcji, którą rozpoczął zakaz noszenia chust islamskich, jako symbol religii, a teraz głośna sprawa zakazu noszenia burek przez muzułmanki. Symbole religijne, zwłaszcza w laickiej Francji są sprzeczne z wartościami tożsamości narodowej, nawet w takim kraju, gdzie społeczność islamska stanowi dość pokaźną liczbę (we Francji żyje około 6 mln muzułmanów).
Wielkie zamieszanie wokół "być Francuzem" wynika też z tego, że eksponowanie przynależności religijnej czy narodowej przez inne narody we Francji było przez długie lata tolerowane.
Chociaż islamiści zamieszkali we Francji są przekonani, że dyskusja nad tożsamością narodową wymierzona jest w nich, ponieważ to oni a zwłaszcza kobiety, podkreślają swoją religię ubiorem. Dla większości to strategia polityczna rządu, który z dnia na dzień traci poparcie polityczne przed wyborami regionalnymi we Francji, które odbędą się w marcu bieżącego roku. Powyższa debata podzieliła członków wiodących partii politycznych we Francji.
Wielu Francuzów uważa również, że dyskusja nad określeniem tożsamości jest jak najbardziej uzasadniona, gdyż porusza problem, który Francuzów nie tylko dotyczy, ale też interesuje.
Na pytanie, "Jakie czynniki określają tożsamość Francji", Francuzi odpowiedzieli następująco: Francja i Francuz to po pierwsze znajomość języka francuskiego, Republika, flaga narodowa, laickość, usługi publiczne i hymn narodowy.
Konkluzją debaty na dzisiaj jest waloryzacja symboli Republiki, szeroko pojęta integracja narodów mieszkających we Francji oraz kształtowanie świadomości obywatelskiej wśród młodzieży. Ze względu na rozbieżność w interpretacji tożsamości narodowej we Francji, przede wszystkim przez autorytety francuskie, debata na ten temat nie została zakończona.
Z Metz dla polonia.wp.pl
Agnieszka Iwulski
TAGI:
francja
islam
religia
polak
społeczeństwo
burka
imigracja
Czytaj dalej
AAA
