W trzech przypadkach dokonano zbrodni w biały dzień na ulicy. Najmłodsza z ofiar straciła życie we własnym domu ok. godz. 4.00 nad ranem.
Codziennie w telewizji i prasie ukazują się doniesienia na temat przemocy wobec kobiet. Liczba ofiar śmiertelnych w wyniku tych przestępstw wyniosła w 2007 roku 74. Można przyjąć, że co cztery dni, jedna kobieta ginie z rąk swojego partnera.
Rok 2008 otworzył czarną statystykę już pierwszego dnia. Do środy zginęło 17 kobiet. Za tymi liczbami stoi ogrom tragedii rodzin ofiar, ich dzieci , rodziców, przyjaciół. Dzisiaj mówi się już o epidemii przemocy.
Kampania przeciwko przemocy
W 2002 roku rząd hiszpański rozpoczął szeroko zakrojoną kampanię przeciwdziałania przemocy. Uznaje się, że oficjalne środki prawne są wystarczające, ale problemem jest dobre ich wykorzystanie. Dużo mówi się o konieczności zmian w mentalności przede wszystkim samych ofiar i świadków dziejącej się tragedii. Trzeba doprowadzić do stanu, aby kobieta zdała sobie sprawę, że nigdy, przez nikogo nie może być maltretowana psychicznie czy fizycznie, że żaden powód nie usprawiedliwia zastosowania przemocy przez osobę, która powinna być jej najbliższa. Patologiczne relacje miedzy katem, a jego ofiarą (bo w takich kategoriach trzeba rozpatrywać ten problem) są przedmiotem wielu badan socjologicznych i psychologicznych.
27 lutego w wielu miastach Hiszpanii odbyły się manifestacje przeciwko przemocy i minutą ciszy uczczono pamięć czterech ofiar wtorkowej tragedii.
Hiszpański miesięcznik „Publico” opublikował dekalog dziennikarski dotyczący sposobu pisania o tym problemie społecznym, zobowiązujący dziennikarzy do zachowania szczególnej rzetelności. Przemoc nie może stać się jedynie tematem sensacyjnych doniesień, ale rzeczowej analizy dokonanej przez profesjonalistów. Dekalog podkreśla, jak ogromną rolę mogą spełnić media w przeciwdziałaniu przemocy w ogóle.
Kobieta szukająca pomocy ma do dyspozycji telefon 016, wszystkie numery alarmowe, jak np. 112 oraz wiele możliwości kontaktu z placówkami zajmującymi się tym problemem, które istnieją we wszystkich miastach hiszpańskich. Numer 016 jest przeznaczony także do składania zawiadomień przez świadków, zaniepokojoną rodzinę i znajomych. Media alarmują, aby nie czekać z założonymi rękami , aż wydarzy się tragedia.
Wszyscy dyskutują, co jeszcze można zrobić, żeby zmniejszyć skalę przemocy. Kładzie się nacisk na edukację społeczną, gdyż często kobieta uwikłana w patologiczny związek nie ma siły ani wiary, aby samodzielnie szukać pomocy.
Prawne środki zapobiegawcze i post factum
Już po pierwszym zgłoszeniu faktu maltretowania fizycznego bądż psychicznego, może zostać zastosowany wobec sprawcy tzw. „orden de alojamiento” regulujący na pewien okres (kilka miesięcy lub rok) kontakty między partnerami, a raczej ich zakaz. Mężczyzna nie może zbliżać się do kobiety na odległość mniejszą niż np. 200-500 metrów. Tym samym nie może przebywać we wspólnym mieszkaniu, jeśli takie posiadają. Jeżeli przez ten czas delikwent nie wypełnia zaleceń, może zostać umieszczony w areszcie i sprawa karna odbywa się w tempie niemal natychmiastowym. Jedyne na co może liczyć sprawca , to ewentualne przymusowe leczenie psychiatryczne lub w uzasadnionych przypadkach terapia psychologiczna.
TAGI:
przemoc
rodzina
małżeństwo
kobieta
hiszpania
policja
przestępczość
przestępstwo