Głosowanie to patriotyczny obowiązek Polonii?

Kopiuj, wklej, kopiuj, wklej. Poprzez konto "Wybory Prezydenckie Trondheim" stworzone na Naszej-Klasie informujemy Polaków mieszkających w środkowej Norwegii o możliwości głosowania i konieczności zarejestrowania się w tym celu w odpowiednim spisie wyborców do 17 czerwca.

Pięcioro członków Okręgowej Komisji Wyborczej dzieli między sobą norweskie mieściny i próbuje dotrzeć do jak największej liczby ludzi, którzy być może jeszcze nie wiedzą, że w tym roku będą mogli oddać swój głos bez konieczności odwiedzania Oslo albo Polski.

Przeczytaj, co zrobić, żeby głosować za granicą?

Większość odbiorców pozostawia informację bez komentarza, nieliczni dziękują, niewielka grupa zaprasza nas do dysputy filozoficznej. Na przykład pan Artur pyta: "A po h… mi to?" Nie mamy jasności, czy chodziło mu o hak czy herbatę, ale ponieważ Wirtualna Polska również zapytała, czemu to robimy, spróbujemy odpowiedzieć.

Decydować by chcieli

Serwis Polonia WP rozpoczął debatę o możliwości głosowania dla Polaków mieszkających poza granicami kraju. Pojawiły się argumenty, że ten, kto z Polski wyjechał, a głosuje, niepotrzebnie rości sobie prawo do decydowania o losie tych, którzy w kraju zostali. Nie ponosi w pełni konsekwencji swoich politycznych wyborów. Najczęściej podatków w Polsce już nie płaci, a chce decydować, kto i w jaki sposób będzie sobie poczynał z budżetem.

Przeczytaj więcej: Czy Polonia powinna mieć prawo do głosowania?

Zdarza się, że bardziej zajmują go informacje lokalne, pojęcie o polskiej scenie politycznej ma coraz marniejsze i chce na siłę uszczęśliwić rodaków swoim głosem na kandydatów łagodnie mówiąc egzotycznych.

Nie zgadzamy się. Większość Polaków przebywających obecnie w Norwegii jest tu czasowo. W Polsce zostały ich rodziny. Nie bez przyczyny emigranci podnoszą argument, że spora część ich dochodów wraca do Polski. Tam wysyłają pieniądze bliskim, robią zakupy, jeżdżą na wakacje. Według wielu Polska podczas kryzysu pozostała "zieloną wyspą" również dzięki strumieniowi gotówki zza granicy. Odmawianie emigrantom prawa do głosowania jest bezzasadne. Nawet ci, którzy już wiedzą, że w Norwegii pozostaną na stałe, powinni sami decydować o tym, w których wyborach zechcą oddać głosy – norweskich czy polskich.

Kto czuje się bardziej związany z nową ojczyzną niż starą, tego nawet posiadanie polskiego paszportu nie zobowiązuje do udziału w polskich wyborach. Głosować nie trzeba, do urny idzie zatem jedynie ten, kogo te wybory naprawdę interesują. I właśnie dla tych zainteresowanych warto było powalczyć o stworzenie punktu do głosowania w środkowej Norwegii.

Co do znajomości polskiej sceny politycznej, to czasem z daleka lepiej widać. Tym bardziej, gdy ma się możliwość dokonywania porównań do politycznych poczynań w miejscu emigracji.

Jak się robi punkt do głosowania?

Odpowiedzi na to pytanie przez kilka lat szukało w Trondheim wiele osób i co ciekawe, do dziś nie możemy powiedzieć, że mamy w tej kwestii jasność. Na pytania, czemu w środkowej Norwegii nie ma punktu do głosowania, otrzymywaliśmy różne odpowiedzi.

Najczęściej, że to kwestia skomplikowana, wymagająca nakładów finansowych i zaangażowania. Politycy, do których wysyłaliśmy maile z pytaniami, odsyłali nas do konsulatu w Oslo, konsulat do polityków. Wyglądało na to, że znaleźliśmy się na decyzyjnym rondzie.

W tych wyborach prezydenckich udało się utworzyć punkt do głosowania rzutem na taśmę. Na cztery godziny przed zamknięciem procedury zgłaszania przez konsulów punktów wyborczych do Ministerstwa Spraw Zagranicznych, zadzwoniliśmy do ministerstwa.

Prosiliśmy o informacje, co blokuje decyzję o utworzeniu komisji wyborczej w Trondheim. Czy jest nas za mało i powinniśmy się błyskawicznie rozmnożyć? Jeśli chodzi o pieniądze, to jak wiele trzeba zebrać, by odciążyć budżet przeznaczony na organizację wyborów i np.: zbić urnę z desek? A może rzecz w tym, by zebrać odpowiednią grupę wolontariuszy gotowych pracować przy organizacji punktu wyborczego? Zapewniliśmy, że znajdą się ludzie i czas, a w najgorszym razie, jeśli na wybory stawi się ledwie 20 osób, w kolejnych wyborach ministerstwo może zlikwidować ten punkt wyborczy, traktując go jako nieudany eksperyment.

Ministerstwo obiecało rozeznać się w sytuacji, a niedługo potem konsul dał nam zielone światło. Polacy w środkowej Norwegii mogą głosować na miejscu!

TAGI:  wybory  prezydent  kampania  norwegia  trondheim