Jak zarobić "tysiaka" dziennie?

Zostań fanem Polonii na Facebooku

Tysiąc funtów, to miesięczne wynagrodzenie brutto osoby zatrudnionej na pełnym etacie za najniższą brytyjską płacę. Tymczasem, aż roi się od ogłoszeń "zarób do 1000 funtów dziennie". Bywa, że padają i wyższe kwoty. W tak atrakcyjnych ofertach celują m.in. agencje modelek i modeli, choć nie tylko. Aż nazbyt godziwie może zarobić również np. przedstawiciel handlowy - nawet do 2.5 tysiąca funtów dziennie. Od tego typu ogłoszeń roi się w rubrykach "dam pracę".

Całkiem zwyczajna modelka

24-letnia Iwona z pewną taką nieśmiałością zatelefonowała do agencji modelek, do której kontakt znalazła na pewnym portalu. Niejednokrotnie słyszała o sobie, że jest ładna i zgrabna. Lustro zdawało się wyrażać podobną opinię, choć odbijało również drobne niedoskonałości. Tych jednak nie dostrzegł przez telefon miły pan z agencji. Obawy Iwony błyskawicznie rozwiał podając przykład niedawnej kampanii reklamowej jednego z banków. Na bilbordach pojawili się wówczas rzekomo pracownicy tego banku, a w rzeczywistości - jak stwierdził - modele. Nie żadne piękności i super przystojniacy, ale właśnie tacy zwykli "ludzie z banku". Odbiorca już nie "łyka" ideałów wykreowanych w Photoshopie. Chce twarzy podobnych do jego. Zresztą, gdy tylko zrobią jej profesjonalne portfolio, to dopiero zobaczy jak atrakcyjnie wygląda. Tu dziewczyna mogła mile zaskoczyć rozmówcę, bo fotek z sobą w roli głównej ma w laptopie od licha i ciut. Nawet takie odważniejsze...

Niestety, agencja wymaga zdjęć odpowiadających najwyższym standardom technicznym i artystycznym. Musi je zrobić w studio zawodowiec. Pracują dla nich najlepsi "pstrykacze" w Londynie. Podobnie jak najlepsi styliści, ludzie od make-upu, fryzur, itp. Sesja kosztuje pół tysiąca funtów - co tylko pokrywa koszty. Zwróci się z nawiązką zaraz po pierwszym występie na wybiegu. Portfolio trafi przecież do bazy danych agencji, a "łowcy twarzy" z targów mody, pism life-stylowych i stajni słynnych projektantów na pewno porwą ją natychmiast, gdy tylko znów zabaluje jakaś rozkapryszona gwiazda. Iwona nie zdecydowała się ostatecznie na wielką karierę. Ma za to wciąż na koncie 500 funtów.

Za mało połamańców

Odszkodowania, to ciągle na Wyspach kura znosząca złote jajka, choć ma się ponoć coś zmienić. Kancelarie prawne kuszą ofiary wypadków, błędów lekarskich i innych zdarzeń losowych perspektywą wzbogacenia się na własnym nieszczęściu. Do połamańców próbują trafiać już nie tylko poprzez ogłoszenia w prasie i internecie, ale drogą najbardziej skuteczną - bezpośrednio. Werbują naganiaczy, znaczy konsultantów.

Karol przez kilka tygodni parał się takim "konsultowaniem". Wymagania były spore - doskonały angielski, łatwość nawiązywania kontaktów, wzbudzający zaufanie wygląd, miła powierzchowność. Za każdego klienta, który podpisze umowę, miał dostawać 250 funtów. Bez zwrotu kosztów i gwarancji otrzymania choćby funta w przypadku bezowocnych poszukiwań. - Naturalnym środowiskiem dla tego typu działalności są szpitale. Zaprawieni łowcy nieszczęść potrafią krążyć od sali do sali, od łóżka do łóżka, choć nie jest to akceptowane przez personel. Ja zwykle czaiłem się w holu, wypatrywałem kogoś z gipsem albo na wózku - opowiada Polak.

O wypadkach dowiadywał się też prywatnymi kanałami, szukał kontaktu z ofiarami przez znajomych, internet. Początkowy entuzjazm szybko jednak przygasł. Przy maksymalnym zaangażowaniu nie był w stanie złowić więcej niż dwóch klientów w tygodniu. Zdecydowanie zbyt mało osób gdzieś wpada, skądś spada i w ogóle robi sobie krzywdę. Karol zrezygnował - koszty przekraczały zarobek.

Od zera, do...

Przy prowizji od wypracowanej kwoty bez większego ryzyka można napisać w ogłoszeniu: Zarobki do... 2, 5, a nawet 10 tysięcy funtów miesięcznie. Rzadko, natomiast dowiemy się od jakiej kwoty zarobki się zaczynają. Można się jednak domyślić, że od... zera. Stąd kuszące oferty dla akwizytorów reklam zwanych, dla ich lepszego samopoczucia, przedstawicielami handlowymi. Tej pracy wciąż jest w bród, a pomimo obiecujących wynagrodzeń kandydaci nie szturmują działów reklam pism i portali.

Zwykle, bowiem chodzi o prowizję, czyli procent od ceny pozyskanej reklamy albo ogłoszenia. Ten zaś, w Londynie, waha się od 10 do 30%. Tyle tylko, że rynek reklam (przynajmniej w obrębie mediów polonijnych) jest umiarkowanie atrakcyjny, ceny powierzchni reklamowej, z powodu dużej ilości mediów, bardzo wyśrubowane, ale w dół, więc prowizja nie zawsze rzuca na kolana. Rzecz jasna, może się trafić wirtuoz akwizycji, który ściągnie ogłoszeń za 100 tysięcy funtów i skasuje 10 tysięcy do kieszeni.

Tradycyjnie pod dostatkiem jest również "pracy" przy dystrybucji niespotykanej skuteczności kosmetyków, cudownych garnków, odżywek dla dużych dzieci itp. Działalność taką, bynajmniej nie naganną, trzeba jednak traktować ze zdrową rezerwą, gdy idzie o spodziewane zyski. W każdym razie, stawiając pierwsze kroki w tego rodzaju biznesach lepiej od razu nie zamawiać w salonie najnowszego modelu Rolls Royce'a, jak nakazuje uświęcona tradycja, nie pytając o jego cenę.

Z Londynu dla polonia.wp.pl
Robert Małolepszy

TAGI:  wielka brytania  praca  zarobki  oszukani  polacy