"Katastrofa weszła w serca Polaków ze Smoleńska"

- Cały czas żyjemy z tą tragedią. Ona weszła w nasze serca i w nasze rodziny - mówi, nie mogąc powstrzymać łez, pani Tymań, która kieruje liczącym około 300 osób Domem Polskim. - Minęło tyle czasu, a to wciąż bardzo boli. Każdy przeżył tę katastrofę jako osobistą tragedię - dodaje.

- W dzień katastrofy byliśmy wszyscy w Katyniu i czekaliśmy na prezydenta. Po mszy miało być jego spotkanie z przedstawicielami Polonii z całej Rosji. Dla nas to było bardzo ważne. Spotkaliśmy się z nim i jego żoną Marią już trzy lata wcześniej i było bardzo miło - opowiada. - Ja miałam powitać prezydenta, a dzieci szykowały się do występu w strojach ludowych - wspomina.

Kiedy zebranym zaczęły dzwonić telefony i zaczęto przekazywać wiadomość o katastrofie, pierwszą reakcją było niedowierzanie. - To był szok. Najpierw pojawiły się myśli, że to nie może być prawda, że to pomyłka. Potem że nawet jeśli doszło do katastrofy, to nie mogli wszyscy zginąć - mówi. Pewność uzyskała dopiero po powrocie do Smoleńska, gdy włączyła telewizję.

- Już o godz. 18 byliśmy na mszy w naszej kaplicy (w katolickiej parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Smoleńsku). Przyszło dużo Rosjan, którzy odebrali to prawie jako swoją tragedię - opowiada pani Tymań.

- Dla nas to było odkrycie, że Rosjanie tak to przeżyli - mówi podkreślając, że przez cały miesiąc po katastrofie składano w miejscu tragedii świeże kwiaty. - Tylu kwiatów nie widziałam w życiu. Zaczęliśmy sprzątać te zwiędnięte, ale za dzień-dwa znów była ich cała góra - zaznaczyła.

Stawiano też znicze, chociaż - jak podkreśla - nie jest to element rosyjskiej tradycji. - Wieczorem lśniło mnóstwo świateł. To było bardzo wzruszające - relacjonuje. Wieszano też wieńce na ogrodzeniu katolickiego kościoła w Smoleńsku. Jak podkreśla, Dom Polski od razu aktywnie włączył się w pomoc osobom przyjeżdżającym do Smoleńska w związku z katastrofą.

- Na początku nie było komu tłumaczyć. Zajęła się tym nasza nauczycielka polskiego Elżbieta Sokołowska. Potem zrobiliśmy dyżury w hotelu w centrum miasta dla wszystkich przyjeżdżających. Był tam kilkuosobowy sztab, m.in. psycholog, lekarz, ktoś z administracji obwodu smoleńskiego i ktoś z Domu Polskiego. Każdy chodził do pracy, ale raz w tygodniu braliśmy sobie wolne - opowiada.

Członkowie Domu Polskiego prowadzili przyjeżdżających na miejsce katastrofy, a także czasem organizowali im pobyt. Jak dodaje pani Tymań, najczęściej z pomocy tej korzystali dziennikarze i przyjaciele ofiar.

Podkreśla, że dla Polonii w Smoleńsku była to tragedia tym boleśniejsza, iż jej przedstawiciele znali wiele ofiar katastrofy osobiście.

- Do tej pory leży u mnie na biurku list od Seweryna (autora Pomnika Ofiar Katynia w Chicago Wojciecha Seweryna), że niedługo się spotkamy - mówi.

Stowarzyszenie Dom Polski w Smoleńsku skupia około 300 osób o polskich korzeniach, ale jego intensywna działalność przyciąga także niezrzeszonych sympatyków zainteresowanych polską kulturą - powiedziała prezes organizacji Rościsława Tymań.

TAGI:  rosja  smoleńsk  polacy  dom polski  katastrofa