Polacy na emigracji zabijają się z samotności

Na pewno sa i gorsze rzeczy , ale jednak latwiej i najgorsze przetrzymac w serdecznym , zyczliwym gronie . Mieszkam poza krajem juz 20 lat i wiem , ze najwiecej samobojstw odnotowuje sie wsrod Slowian . Moze mamy delikatniejsza psychike ? Pozdrawiam .

odpowiedz

Zgadzam się, że są gorsze rzeczy np. ciężka choroba :( Ale wracając do tej psychiki to może coś też ma do tego nie przeczę, ale jeszcze naprawdę nigdzie na świecie nie widziałam, żeby jakikolwiek naród był wrogi wobec siebie. Ruscy to by za swojego Ci oczy wydrapali i nie dadzą sobie w kulki dmuchać jak coś to już za nim cała ekipa stoi. A my co mamy zrobić jesteśmy tam naprawdę samotni, bo nie dość, że nasze rodziny są daleko to nie ma zupełnie na kogo liczyć.

odpowiedz

Chyba tak i coraz bardziej, bo już prawie do czterdziestki nie umiemy się usamodzielnić. Siedzimy na garnuszku u rodziców czy rodziców. Postępujemy beztrosko, na "jakoś tam będzie", w skrytości licząc, że rodzina czy zaprzyjaźnieni wyręczą. A w innych krajach takiego wyręczania nie ma, każdy liczy na siebie i uczy sie tego od małego. Nie ma też i naszego latania ze skarżeniem się po chałupach, czyli obarczania innego swoimi pseudo-problemami czy intymami. Do tego dochodzi brak jakijkolwiek wspólnoty mentalnej z kimkolwiek, skoro się wyemigrowało w wieku dojrzałym.

odpowiedz

Moze i nie ma za granica latania po chalupach ze swoimi zwierzeniami , za to co bogatszy ma swojego terapeute , poniewaz czlowiek jednak potrzebuje czasami sie wygadac . Uwazam to za naturalne i mnie osobiscie nie meczy , jak ktos chce sie wyzalic , czy szuka pomocy i wsparcia .Szczegolnie tego wsparcia potrzebuje w pierwszym okresie zycia na emigracji . Polacy naleza raczej do ludzi otwartych i szczerych . Tacy po prostu jestesmy . Nie powiedzialbym , ze lepszy jest egoizm i obojetnosc - zamykanie sie przed innymi .Kazdy predzej czy pozniej bedzie potrzebowal jakies pomocy od drugiego czlowieka i uwazam to za naturalne .

odpowiedz

Jestesmy narodem towarzyskim,i gdy tego spotkania z ludzmi zabraknie ,to tragedia,a jak jeszcze pogoda dziala przygnebiajaco ,to wszystko naklada sie na siebie.Wiem,ze ciezko ale zeby targnac sie na zycie i zostawic dzieci-tego nie moge pojac.Przeciez mogli wrocic do kraju,ale widocznie za dnadzieje wiazali z emigracja.Zal,Szkoda dzieci.

odpowiedz

Cuda, cuda.

odpowiedz

Bo tak jest.Ja z mężem pracowałam w Polsce.Co miesiąc regularnie szef pytał się nas czy bardzo nam potrzebne pieniądze bo narazie całości nie ma i tak dawał po trochu(razem pracowaliśmy).A w domu dwoje dzieci i opłaty za mieszkanie i raty.Wkońcu ogłosił upadłość i tyle widzieliśmy jego i wypłaty za ostatnie miesiące.I też się ratowałam.Zostawiłam dzieci pod opieką mojej mamy i pojechałam ratować to co jeszcze zostało.Nie chciałam jechać,naprawdę.Ale miałam silną psychikę i chciałam ratować rodzinę. Pojechałam niby na gotowe ale ze względu że nie umiałam języka kazali mi się uczyć,jak trochę się podszkoliłam to mnie przyjęli.Sześć tygodni to trwało.Przez ten czas ciągle płakałam.Ale ułożyło się.Po dwóch miesiącach ściągnęłam męża.On szukał roboty przez pół roku bo też nie znał języka,ale udało mu się bez niczyjej pomocy.Ten PROVIDENT to naprawdę może człowieka do grobu doprowadzić.Ale najważniejsze to się nie załamywać.

odpowiedz

bołatwiej się podzielić kromką chleba niż nowym Ferrari

odpowiedz

uwierz mi, że gdyby wszyscy emigranci wrócili w tej chwili do Polski to byśmy mieli dopiero duży procent samobójstw ale w Polsce:( oczywiście pisze o tych najsłabszych psychicznie, co nie mogą sprostać trudnościom życiowym :( jeżeli ktoś sobie nie radzi w UK to tym bardziej nie poradzi sobie w Polsce, gdzie nie ma takiej opieki socjalnej jak w UK :(

odpowiedz

nie rozumiesz swiata wspolczesnego. to przedawnione urojenia.

odpowiedz

haha dobre :)

odpowiedz

dobrobyt, tak... hmm, wyjechalam z Polski prawie dwa lata temu. w tym roku ide na studia, mam prace i radze sobie calkiem przyzwoicie, jak na 21 lat doswiadczenia zyciowego. ale jesli mamy taki dobrobyt w Polsce to moze powinnam wrocic?? ciezko jest mi wybrac miedzy opiniami w internecie, a radami mojej kochanej mamy, ktora z tesknoty wyplakuje oczy, ale do znudzenia powtarza: "dziecko, dobrze Ci idzie, dasz rade, tu nie masz po co wracac, w tym kraju nie ma przyszlosci dla mlodych". ja kocham moja mame i tesknie za rodzina i przyjaciolmi, ale wydaje mi sie, ze w tym przypadku moja mama wie co mowi :)

odpowiedz

Trzeba ufać Tuskowi. Tok fm mówi, że co drugi Polak ufa bezgranicznie.

odpowiedz

I Zycze Tobie Powodzenia.... Jest bardzo ciezko wszystkim, a szczegolnie mlodej osobie. Ja wyjechalam z Polski jako 20stolatka. Studiowalam w Polsce aby byc nauczycielka, ale jak sie okazja natrafila to wyjechalam. Pierwsze lata byly bardzo trudne, tesknota, zal, czasem wyrzuty sumienia o oczywista chec powrotu. Ale z czasem czlowiek sie usadowil. I juz tak 17 lat. Ukonczylam studia, zrobilam doktorat, i jestem teraz sobie pania z duzym powazaniem, cudowna rodzina i kariera. A w Polsce? Moi rodzice odwiedzaja mnie kiedy moga, ja odwiedzam Polske, i jest cudownie. Gdybym sie w Polsce zostala, to bylabym nauczycielka, na ktorych teraz wydaje sie pol Polski narzeka no bo zarabiaja az okolo tysiaca zlotych..... Zyj w pelni, nie wracaj bo tesknisz, zobaczysz przejdzie. Bierz sie do pracy i nauki i udowodnij swiatu, ze Polacy sa nadal cos warci. Niestety w Polsce walory jak kultura, nauka, cnota osobista, rodzina, milosc, etc stracily wartosc (wystarczy poczytac portal WP). Moze na emigracji odnajdziesz siebie i Polska esencje. Jeszcze raz powodzenia.

odpowiedz

A co to za obywatel, który nic nie chce zrobić dla Ojczyzny, i od 9 rano już stoi pod budką z piwem?!

odpowiedz

taka jaka nam SLD zbudowalo :)

odpowiedz

Wiadomo Polska pomaga w emigracji i ma bezrobocie odpowiednie . A to znaczy same sukcesy , wiadomo Polskie matactwa .

odpowiedz

Wiadomo Polska pomaga w emigracji i ma bezrobocie odpowiednie . A to znaczy same sukcesy , wiadomo Polskie matactwa .

odpowiedz

Załóż sobie pieluchę to będziesz zadbany.

odpowiedz