Polski TrAktor szaleje w Pradze

Ekipę "TrAktora" tworzy 11 aktorów, scenograf, choreografka, reżyserka, dźwiękowiec, fotograf i technik. To, że TrAktor jest teatrem polskim, bynajmniej nie oznacza, że w jego skład wchodzą wyłącznie nasi rodacy. Ekipa jest wielonarodowościowa - i co zaskakuje najbardziej - nie tylko złożona ze Słowian. W czasie przedstawień można podziwiać grę aktorską Polaków, Czechów, Słowaczki, ale też Francuza, czy pół-Węgierki, pół Niemki.

- Wszyscy mówią mniej więcej po polsku... albo się bardzo starają - zapewnia reżyserka Emilia Wyszkowska. Zdarza się, że na próbach trzeba mówić w czterech językach, tak, aby każdy zrozumiał to, co reżyserka ma na myśli. - Jednak, to nie język jest największym wyzwaniem, ale to, że wszyscy są dorosłymi ludźmi, którzy chodzą do pracy, mają swoje rodziny, swoje problemy, lepsze i gorsze dni - zwraca uwagę aktorka i menadżerka teatru, Magdalena Bagińska. Mimo, to udaje im się spotykać na warsztatach, ćwiczeniach, a przede wszystkim na próbach i spektaklach.

O ile projekt powstał dzięki staraniom grupy znajomych, o tyle jego rozwój odbywał się już przy udziale osób z zewnątrz. Po pierwszym przedstawieniu do TrAktora zgłosiło się wiele osób, które chciały dołączyć do ekipy tworzącej teatr. Sporo z nich zostało do dziś.

Nie od razu TrAktor zbudowano

Na początku projekt nosił nazwę "Polski Teatr w Pradze". Jednak z czasem jego uczestnicy stwierdzili, że nazwa ta jest zbyt oficjalna i górnolotna i w ogóle nie oddaje ducha przedsięwzięcia. Skąd, jednak wziął się "TrAktor"? Tego dziś nikt już nie pamięta. Za to każdy pamięta, że najważniejszą osobą w tej inicjatywie jest aktor, dlatego nazwa pisana jest właśnie w ten sposób.

Polski teatr w Pradze jest bardzo młody. Jego początki to marzec 2009 roku i spotkanie Emilii Wyszkowskiej z Magdaleną Bagińską. Zanim Emilia przyjechała do Pragi, w Polsce przez wiele lat związana była z działalnością teatralną. Swoje zamiłowania chciała realizować również w Czechach, ale nie było to łatwe. Albo brakowało ludzi chętnych do podjęcia wyzwania, a przede wszystkim siły i samozaparcia. W końcu do dziewczyn dołączyła graficzka - Joanna Kondak i tak zaczęło się budowanie pierwszego zespołu. Sprawy przyspieszyły, kiedy na drodze "TrAktora" stanął nauczyciel ze Szkoły Polskiej w Pradze - Jarosław Musialik, który wykorzystał swoje kontakty i możliwości - w ten sposób teatr ruszył pełną parą.

Najważniejszy jest teatr

Chociaż przedstawienia są grane po polsku, to jednak język nie jest głównym spoiwem łączącym TrAktorzystów. Jak przyznaje Emilia Wyszkowska - w centrum zainteresowania każdego z nich jest właśnie teatr. - Może na początku parę osób nie było zbyt pewnych swoich sił i możliwości, ale w trakcie prób i warsztatów zaczęli odkrywać swoją fascynację teatrem - wspomina Emilia.

W zwykłym teatrze cała praca jest podporządkowana premierze oraz późniejszym spektaklom. "TrAktor" działa trochę inaczej. Nad czym pracują, więc aktorzy? Nad samymi sobą - odpowiada reżyserka. Przez pierwszy rok działalności członkowie laboratorium skupiali się przede wszystkim na warsztacie teatralnym - głównie, dlatego, że tylko jedna osoba miała doświadczenie sceniczne. - Dopiero, gdy mieliśmy solidne podstawy, zaczęliśmy myśleć nad przedstawieniem - przypomina Emilia Wyszkowska. I tak rozpoczęły się prace nad "Balem w operze".

TAGI:  praga  czechy  teatr  polacy  traktor  przedstawienie  sztuka  kultura