Ślub - najpiękniejsza chwila, czy koszmar?

Włoska biurokracja

Po pierwsze włoska biurokracja nie ułatwia życia przyszłym małżonkom, którzy niestety są skazani na bieganie po urzędach. Chociaż w przypływie szczęścia, jeśli trafią na jakąś dobrą duszę w postaci pani z urzędu, sprawy jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki mogą przybrać inny bieg i wszystko można załatwić bardzo szybko.

Wybór miejsca na wesele

Następnie trzeba zdecydować się gdzie ma mieć miejsce to wielkie wydarzenie. We Włoszech króluje moda na wille i pałacyki. Kto chce wybrać wille w centrum dużego miasta, a może i w stolicy, często musi podejmować decyzje na temat wesela z większym niż rocznym wyprzedzeniem. Wiąże się to z tym, iż niektóre wille są rezerwowane nawet z 2-letnim wyprzedzeniem. Z kolei ten kto jest w stanie zadowolić się jakąś elegancką restauracją, czy zajazdem poza centrami miast, może trafić na dyspozycyjnych właścicieli i wolne terminy.

Gdy się już miejsce, gdzie odbędzie się wesele, trzeba podjąć decyzję w jakim urzędzie miasta, czy też kościele ma dojść do tego niezapomnianego wydarzenia. I tak, w Rzymie kościoły są rozchwytywane jak świeże bułeczki, co za tym idzie również i kościół trzeba rezerwować z rocznym, a nawet i 2-letnim wyprzedzeniem, szczególnie gdy panna młoda zażyczy sobie ślub w samym centrum Rzymu, w środku lata.

Ślubne przesądy

No właśnie, we Włoszech nie ma wprawdzie przesądów że należy brać ślub w miesiącu z "r", aczkolwiek Włosi preferują miesiące wiosenne i letnie. Stąd też od kwietnia do końca września, można czasem zaliczyć kilkanaście wesel włoskich znajomych i rodziny.

Gdy już załatwiło się podstawę wesela, czyli kościół i lokal, trzeba przystąpić do nauk przedmałżeńskich.

Nauki przedmałżeńskie

Przychodzi czas na nauki przedmałżeńskie, które we Włoszech w zależności od kościoła i od podejścia przyszłych państwa młodych, mają różny charakter. I tak, włoscy księża dzielą się na tych bardziej życiowych, doradzających młodym, by przemyśleli poważną decyzję o ślubie, bo skoro czekali 10 lat, to i mogą poczekać kolejne jeśli nadal nie są zdecydowani.

Bywają też i tacy, którzy niemal prześladują biednych narzeczonych mieszkających razem, nawołując ich by sumiennie uczęszczali na nauki przedmałżeńskie, a w niedalekiej przyszłości stosowali kalendarzyk małżeński.

Po perypetiach na naukach, trzeba tylko przejść poważną rozmowę z księdzem, upewnić się czy aby na pewno przyszły wybranek nas kocha bez pamięci i nie ma żadnych przedślubnych, ukrywanych żon i dzieci, po czym przejść do dalszej długiej listy przygotowań.

Suknia ślubna

Kolejną atrakcją związaną z przygotowaniami do ślubu jest wybór sukni ślubnej. Teoretycznie jest to nie lada zabawa dla przyszłej panny młodej, jednak z moich obserwacji wynikło, iż zazwyczaj spotkanie z paniami z salonu ślubnego, może przyprawić biedną pannę młodą o ból głowy.

Włoskie salony ślubne przypominają niemal hangary z tysiącami sukien, a trzeba wybrać tylko jedną. Do tego panie odpowiednio przeszkolone, usługując niby to doradzają, a z drugiej strony kontynuują jak mantrę, iż trzeba szybko się decydować, bo jak nie to sukienka zniknie sprzed nosa. W takiej sytuacji zdarza się, że zestresowana panna młoda nieopatrznie decyduje się na tę niewłaściwą jedyną, pod naciskiem rodziny i pań krawcowych, bo przecież w końcu we wszystkich sukniach pannie młodej do twarzy.

Na szczęście nie wszystkie moje przyjaciółki uległy presji obsługi włoskich salonów ślubnych i nieźle się ubawiły przymierzając liczne tiule, halki i woalki, od bieli po soczystą czerwień.

Gdy już został dokonany wybór sukienki i podpisano cyrograf z salonem ślubnym, decydując się na wydatek co najmniej 2000 euro, trzeba pokornie czekać na pierwszą i ostatnią przymiarkę, która będzie miała miejsce na kilka dni przed ślubem.

TAGI:  ślub  włochy  kultura  społeczeństwo