"To miasto było pijane, a Polak chciał być tam królem"

Według starych historycznych ksiąg, pierwszym odnotowanym Polakiem, który przyjechał do Chicago był kapitan John Napieralski. Wydarzenie to miało miejsce w 1837 roku. Niewiele wiemy o historii tego człowieka. Od tego czasu w okolice Jeziora Michigan przybywało wielu naszych rodaków i wraz z upływem czasu odgrywali coraz większą rolę w życiu miasta. Pełnili rozmaite funkcje w zarządzie miasta, policji i wymiarze sprawiedliwości.

Chicago stolica korupcji i ciemnych interesów

Duża ilość Polaków, którzy osiedlali się w burzliwie rozwijającym się Chicago powodowała, że musieli także znaleźć swoje miejsce w kwitnącym już w XIX wieku gospodarczym podziemiu i organizacjach przestępczych, które w miejskich zakamarkach znalazły znakomite warunki do rozwoju. Już w XIX wieku Chicago uważano za stolicę amerykańskiej korupcji i ciemnych interesów.

Burzliwy rozwój chicagowskiej mafii nastąpił po wprowadzeniu w 1919 roku prohibicji. Prohibicja według projektu kongresmana, religijnego fundamentalisty Andrew Volsteada, wprowadzona została przez 18. poprawkę do Konstytucji Stanów Zjednoczonych. Poprawka ta, ratyfikowana 16 stycznia 1919 roku, zakazywała produkcji, importu i eksportu, przewozu oraz sprzedaży wszelkich napojów alkoholowych na terenie USA, ale nie zakazywała spożywania i kupowania napojów wyskokowych.

Wprowadzenie prohibicji w życie w 1920 roku było ogromnym sukcesem Amerykańskiego Towarzystwa Krzewienia Wstrzemięźliwości oraz ruchu sufrażystek, które z jednakowym zaangażowaniem walczyły o prawa wyborcze kobiet i zakaz spożywania napojów wyskokowych. Kobiety, które w butelce whisky widziały dzieło szatana, nie przypuszczały jednak, że osiągną skutek odwrotny od zamierzonego.

W czasach prohibicji spożycie alkoholu wzrosło, zaś Chicago nigdy nie było tak pijane, jak w tamtych, złotych latach dwudziestych minionego stulecia, kiedy w licznych barach śródmieścia przy jazzowej muzyce lały się z butelek coli hektolitry wódy.

Zresztą w wielu barach nie przejmowano się zakazami i oficjalnie popijano whisky i inne cudowne napoje przynoszące ulgę spragnionym gardłom mieszkańców miasta. Wyrzucenie alkoholu do podziemia stanowiło znakomity interes dla organizacji przestępczych, które rozrosły się do ogromnych rozmiarów, importowały, produkowały i zajmowały się dystrybucją alkoholu, który dzięki zakazowi zyskał dodatkowo na smaku, jako owoc zakazany. Ponadto mafia cieszyła się poparciem społecznym. Przecież życie bez alkoholu, tworzącego niepowtarzalną atmosferę w chicagowskich barach i klubach muzycznych oraz kabaretach, stałoby się szare, beznadziejne, ograniczone do ciężkiej pracy. Powstało, więc społeczne przyzwolenie dla korupcji i cichego popierania gangsterów. Wkrótce całe lokalne władze w Chicago brały pieniądze od gangsterów, zaś Chicago bawiło się w najlepsze. Alkohol dostępny był w każdym barze na rogu ulicy, gangsterzy zaś modlili się, aby prohibicja nigdy nie została zniesiona.

Polak, który był największym rywalem Ala Capone

W tym brutalnym świecie mafiosów duże znaczenie zyskał imigrant z Polski. Przez kilka lat Earl "The Pole" Weiss, a naprawdę Earl Wojciechowski był największym rywalem Al Capone. Późniejszy niekwestionowany lider chicagowskiego kryminalnego podziemia tylko wyjątkowemu szczęściu zawdzięcza, że historia nie potoczyła się inaczej. Weiss, bowiem dwukrotnie organizował zamachy na Ala Capone. Raz w 1924 roku, kiedy gangsterzy z północy bliscy byli sukcesu, zabrakło im w pistoletach amunicji. Zaczęli strzelać za wcześnie i wpakowali kilkaset kul w nie ten samochód, co trzeba.

TAGI:  Earl Weiss  The Pole  chicago  mafia  polak  al capone  prohibicja  policja  usa